باشد والدین در تربیت فرزندان موفقتر خواهند بود

بنابراین، در صورتی که پدر و مادر هر دو زنده و واجد شرایط لازم برای تربیت کودک باشند، تعلیم و تربیت بر هر دو واجب است و اگر یکی از آنها به انجام آن مبادرت نمود، از دیگری ساقط میشود و اگر هیچکدام بهمسئولیت خود عمل ننمودند، هر دو گناهکار میباشند، البتّه نسبت به حضانت و نگهداری کودک مادر اولویت دارد. بلر متوجه شد که شرایط محیطی مثل آشفتگی و ناآرامی در خانواده تاثیر زیادی بر سطح کورتیزول ( هورمون استرس) کودکان دارد اما فقط در صورتی که مادران بی توجه و غیر مسئول باشند! شاید برای شما باورنکردنی باشد اما دریافت محبت و مراقبت هیجانی از جانب والدین بر میزان ترشح هورمون رشد و یا ابتلا به اختلالات سازگاری در دوران بعدی زندگی تأثیر میگذارد. ۴ سبک تربیتی شامل سبک سهل گیرانه، سخت گیرانه، بیاعتنا و سبک مقترانه برای تربیت کودک وجود دارد که بهترین سبک «مقتدرانه» است که تنبیه و تشویق در کنار هم قرار دارد و متناسب با رفتار پدر و مادر است تا فرزند را از محبت اشباع کند و فرزند والدین را دوست بدارد. همچنین فهمیدن اینکه چرا یک کودک در یک موقعیت، بد رفتار می کند، به شما کمک می کند تا در آینده از این رفتار جلوگیری کنید.

ساده ترین ولی شاید مهمترین چیزی که درمورد نقش پدران در تربیت فرزندان می توان گفت این است که داشتن پدری فعال که به فرزندش عشق می ورزد سبب می شود کودک حس خوب دوست داشته شدن را تجربه کند. پدر فعال بودن و درگیر کردن خود در امورات کودک از همان دوران نوزادی یکی از مهمترین کارهایی است که می توانید برای فرزند خود انجام دهید. پدران فعال فرصتی منحصر به فرد برای به اشتراک گذاشتن دیدگاه خود در مورد زندگی و آموزش مهارت های ارزشمند به فرزندان خود دارند! ابوهریره می گوید: هرگاه برای پیامبر میوه نوبری می آوردند، می فرمود: خداوندا! هرگاه از این گروه کسی نباشد، دادگاه تکلیف کودک را مشخص می کند. با توجه به اینکه در هفت سال اول زندگی فرزند تحت تأثیر مادر قرار دارد و در هفت سال دوم تحت تأثیر پدر است، اگر با هم هماهنگ نباشند تأثیرگذاری هر دو از بین میرود و شخصیت فرزند خراب میشود، پدر مادر باید با هم هماهنگ باشند و اگر مادر شاهد اشتباه پدر است و یا بالعکس بود در حضور فرزند باهم هماهنگ باشند و عنوان نکنند زیرا اختلاف این دو ثبات شخصیت کودک را دچار مشکل نکند.

جواد عینیپور روانشناس در گفتوگو با خبرنگار حوزه ازدواج و خانواده گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان، درباره اقدامات تربیتی موثر والدین بر موفقیت کودکان در آینده اظهار کرد: اقدامات تربیتی که والدین برای کودکان خود در پیش میگیرند اگر وابسته به ملاحظات علمی و اخلاقی باشد میتوان انتظار داشت که تأثیر مهمی بر آینده فرزندانشان دارد، اما نمیتوان ادعا کرد که هر نوع تربیت والدین بر روی موفقیت فرزندان اثرگذار است. وی با بیان اینکه مقطع سنی ۳ تا ۶ سالگی دوره پرورش ابتکار و خلاقیت است، تصریح کرد: در این دوره کودکان به شدت به تغییر یا دستکاری در محیط پیرامون علاقه دارند و رویکرد والدین در این زمینهها متفاوت است، به گونهای که بعضی آن را دلیل بر شیطنت کودک میدانند که این امر اشتباه است، لذا نباید زمانی که کودک اسباب بازیهای خود را خراب میکند با آن برخورد تند توأم با تنش داشته باشیم، چراکه او از جهت کنجکاوی و کشف محیط این عمل را انجام داده نه از روی عمد.

یاد گرفته ایم از کسی بترسیم تا قانون را رعایت کنیم. کودکان این گونه ویژگی ها را به عنوان نشانه ای از عشق و محبت شما نسبت به خود تلقی خواهند کرد. کودک با توجه به ویژگی های عقلی و اینکه به سطح نسبتاً مطلوبی از ادراک و قدرت تمیز زشت و زیبا رسیده است، قدرت فهم اینکه چرا باید برای ورود به اتاق خصوصی والدین اجازه بگیرد و چرا باید بستر خواب او از دیگران جدا باشد، را درک میکند. البته این استراتژی به سن کودک بستگی دارد و اینکه مطمئن باشیم اگر کودک هر تصمیمی بگیرد به خود ودیگران آسیبی نخواهد رساند. فرزندان سرسخت و خودرأی اگر دلیلی که پشت درخواستها و قوانینی که تعیین میکنید بدانند بهتر از آنها اطاعت میکنند. اگر هر دو والد باهم و هماهنگ اشتباه رفتار کنند بهتر از این است که یکی اشتباه و دیگری درست رفتار کند! خیلی زود اثر این شیوه برخورد را در زندگی تان خواهید دید. ـ احساس ناامنی ناشی از برخورد والدین و احساس کمبود محبّت که به افسردگی کودک منجر خواهد شد. عینیپور گفت: والدین با نشان دادن رفتارهای معکوس در دوره ۶ تا ۱۲ سالگی باعث میشوند که کودک احساس حقارت، پوچی و ناتوانی نسبت به دیگران پیدا کند.

دیدگاهتان را بنویسید